ഏതു ചോദ്യത്തിനും ചോദിച്ച സെക്കന്റിൽ കൃത്യമായി ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഒരധ്യാപികയാണ് ഞാനെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല.പക്ഷേ പരമാവധി ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.....
ഒരധ്യാപികയെന്നാൽ ഒരു സർവവിജ്ഞാനകോശമായിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നുമില്ല......കുട്ടികളുടെ തോളിൽ കൈയ്യിട്ട് അവരോട് സൊറ പറയുന്നവരാണ് നല്ല അധ്യാപകർ എന്നും ഒരിക്കലും ഞാൻ പറയുന്നില്ല...പിന്നെ എങ്ങനെയാവണം ഒരു നല്ല അധ്യാപിക എന്നു ചോദിച്ചാൽ ഒരധ്യാപിക എങ്ങനെയാവണം എന്നും എങ്ങനെ ആയിക്കൂടാ എന്നും പലപല അധ്യാപകരിൽ നിന്നുമാണ് ഞാനും മനസിലാക്കിയത്...
പക്ഷെ ഒരധ്യാപിക ക്ളാസ്സിൽ കുട്ടികളോട് എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് കുട്ടികൾ തന്നെയാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്..
ആദ്യതവണ ട്രെയിനിങ്ങിനുപോയപ്പോൾ ആദർശ് എന്ന കുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ ടീച്ചറെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന്... അവന്റെ സംസാരംകേട്ട് ഞാനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു ആ ഇഷ്ടത്തിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കിയാലേ നീ പറഞ്ഞത് ഞാൻ വിശ്വസിക്കൂ...
''ടീച്ചറാണ് ആദ്യമായി എന്നെ ബോർഡിൽ കണക്കു ചെയ്യിക്കുന്നത്...ആദ്യമായാണ് എനിക്കുത്തരം ശരിയാകുന്നത്...ആദ്യമായാണ് എനിക്കുവേണ്ടി കൈയ്യടിച്ചത്.... അക്ഷരങ്ങൾ നോട്ടിലെഴുതാനുള്ള കുട്ടിയുടെ മടിയെ മറ്റുള്ളവർ പലരീതിയിലൂടെ നോക്കികണ്ടിരിക്കാം..അങ്ങനെ അവൻ ബഞ്ചിന്റെ ഒരുമൂലയിലേക്ക് അധ്യാപികയുടെ നുള്ളുകൊള്ളുവാൻ വേണ്ടിമാത്രം ഒതുങ്ങിപോയിരുന്നു.. വളരെ കുറച്ചുദിവസം അവിടെനിന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെ പരിഹരിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് നിനക്കും പഠിക്കുവാനും ഒന്നാമനാകാനും കഴിയുമെന്നുമാത്രം അവനെ ഒന്നു ബോധ്യപ്പെടുത്തികൊണ്ട് എനിക്കവിടെ നിന്നും യാത്രപറയേണ്ടിവന്നു...
രണ്ടാം വരവിൽ അൽപ്പംകൂടി മുതിർന്ന കുട്ടികളുടെ ക്ളാസ്സിലേക്ക് observation ന് കയറിയപ്പോൾ ആദ്യദിവസം വളരെ നിരാശതോന്നി...എങ്ങനെയാണ് അവരുടെ ശ്രദ്ധപിടിച്ചുപറ്റുന്ന വിധത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുവാൻ ആവുക എന്ന് ആ ദിവസം മുഴുവൻ ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നു...ക്ളാസ്സിലെ ഒന്നാമത്തെ വികൃതിക്കാരനായ ആൺകുട്ടിയെയും പെൺകുട്ടിയെയും കണ്ടെത്തി. ആദ്യക്ളാസ്സ് പഠനഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില video കൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും നന്നായി അവരെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ എനിക്കുകഴിഞ്ഞു... പക്ഷേ അടുത്ത ദിവസം എന്തുചെയ്യുമെന്ന ചിന്തയായി...ആ സമയത്താണ് അവൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് കയറിവരുന്നത്..... ''ടീച്ചറിന്റെ ഫോണൊന്നു തരുമോ...''
ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാവരുത് എന്നു കരുതി ഞാനവനു ഫോൺകൊടുത്തു. ബഞ്ചിൽ വരച്ചിടാനുള്ള ഒരു കാർട്ടൂൺ ചിത്രതെതെ ഫോണിൽ നിന്നും ഒപ്പിയെടുക്കാനുള്ള തിടുക്കമായിരുന്നു അവന്....
പിന്നീടാണ് മനസിലാകുന്നത് അവരൊക്കെ നമ്മളിൽ നിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പരിഗണനയും അംഗീകാരവും ഒക്കെയാണ്..നമ്മളതുകൊടുക്കുന്നുണ്ട് എന്നു തോന്നിയാൽ അവർ നമ്മളെ ബഹുമാനിച്ചുതുടങ്ങും..
ക്ളാസ്സിൽ ചെന്നാൽ ഞാനവനോട് പറയും നമുക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു പ്രവർത്തനം ചെയ്താലോ ..നീയെല്ലാവരെയും സഹായിക്കുമോ നിനക്കത് നന്നായി ചെയ്യാൻ കഴിയും...
പുസ്തകംപോലും കൊണ്ടുവരാൻ മടികാണിക്കുന്ന കുട്ടി പിറ്റേദിവസം ഹോംവർക്ക് ചെയ്തുവന്ന് ക്ളാസ്സിൽ വായിച്ചപ്പോൾ അതിലെഴുതിയ അവന്റെ ചില കാഴ്ചപ്പാടുകളോട് എനിക്കതിശയം തോന്നാതിരുന്നില്ല......
എത്രമാത്രം സഹകരണത്തോടെയാണ് എന്റെ ഓരോ ക്ളാസ്സിലും അവരിരുന്നത് എന്നോർക്കുമ്പോൾ അവരോട് തന്നെയാണ് ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നത്........ കുട്ടികൾ എത്രമനോഹരമായാണ് നമുക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത് എങ്ങനെയാണ് അവരെ സമീപിക്കേണ്ടത് എന്ന്..... നമ്മുടെയൊക്കെ യഥാർത്ഥ അധ്യാപകർ കുട്ടികൾ തന്നെയല്ലേ...........?
Megha
ഒരധ്യാപികയെന്നാൽ ഒരു സർവവിജ്ഞാനകോശമായിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നുമില്ല......കുട്ടികളുടെ തോളിൽ കൈയ്യിട്ട് അവരോട് സൊറ പറയുന്നവരാണ് നല്ല അധ്യാപകർ എന്നും ഒരിക്കലും ഞാൻ പറയുന്നില്ല...പിന്നെ എങ്ങനെയാവണം ഒരു നല്ല അധ്യാപിക എന്നു ചോദിച്ചാൽ ഒരധ്യാപിക എങ്ങനെയാവണം എന്നും എങ്ങനെ ആയിക്കൂടാ എന്നും പലപല അധ്യാപകരിൽ നിന്നുമാണ് ഞാനും മനസിലാക്കിയത്...
പക്ഷെ ഒരധ്യാപിക ക്ളാസ്സിൽ കുട്ടികളോട് എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് കുട്ടികൾ തന്നെയാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്..
ആദ്യതവണ ട്രെയിനിങ്ങിനുപോയപ്പോൾ ആദർശ് എന്ന കുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ ടീച്ചറെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന്... അവന്റെ സംസാരംകേട്ട് ഞാനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു ആ ഇഷ്ടത്തിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കിയാലേ നീ പറഞ്ഞത് ഞാൻ വിശ്വസിക്കൂ...
''ടീച്ചറാണ് ആദ്യമായി എന്നെ ബോർഡിൽ കണക്കു ചെയ്യിക്കുന്നത്...ആദ്യമായാണ് എനിക്കുത്തരം ശരിയാകുന്നത്...ആദ്യമായാണ് എനിക്കുവേണ്ടി കൈയ്യടിച്ചത്.... അക്ഷരങ്ങൾ നോട്ടിലെഴുതാനുള്ള കുട്ടിയുടെ മടിയെ മറ്റുള്ളവർ പലരീതിയിലൂടെ നോക്കികണ്ടിരിക്കാം..അങ്ങനെ അവൻ ബഞ്ചിന്റെ ഒരുമൂലയിലേക്ക് അധ്യാപികയുടെ നുള്ളുകൊള്ളുവാൻ വേണ്ടിമാത്രം ഒതുങ്ങിപോയിരുന്നു.. വളരെ കുറച്ചുദിവസം അവിടെനിന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെ പരിഹരിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് നിനക്കും പഠിക്കുവാനും ഒന്നാമനാകാനും കഴിയുമെന്നുമാത്രം അവനെ ഒന്നു ബോധ്യപ്പെടുത്തികൊണ്ട് എനിക്കവിടെ നിന്നും യാത്രപറയേണ്ടിവന്നു...
രണ്ടാം വരവിൽ അൽപ്പംകൂടി മുതിർന്ന കുട്ടികളുടെ ക്ളാസ്സിലേക്ക് observation ന് കയറിയപ്പോൾ ആദ്യദിവസം വളരെ നിരാശതോന്നി...എങ്ങനെയാണ് അവരുടെ ശ്രദ്ധപിടിച്ചുപറ്റുന്ന വിധത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുവാൻ ആവുക എന്ന് ആ ദിവസം മുഴുവൻ ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നു...ക്ളാസ്സിലെ ഒന്നാമത്തെ വികൃതിക്കാരനായ ആൺകുട്ടിയെയും പെൺകുട്ടിയെയും കണ്ടെത്തി. ആദ്യക്ളാസ്സ് പഠനഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില video കൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും നന്നായി അവരെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ എനിക്കുകഴിഞ്ഞു... പക്ഷേ അടുത്ത ദിവസം എന്തുചെയ്യുമെന്ന ചിന്തയായി...ആ സമയത്താണ് അവൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് കയറിവരുന്നത്..... ''ടീച്ചറിന്റെ ഫോണൊന്നു തരുമോ...''
ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാവരുത് എന്നു കരുതി ഞാനവനു ഫോൺകൊടുത്തു. ബഞ്ചിൽ വരച്ചിടാനുള്ള ഒരു കാർട്ടൂൺ ചിത്രതെതെ ഫോണിൽ നിന്നും ഒപ്പിയെടുക്കാനുള്ള തിടുക്കമായിരുന്നു അവന്....
പിന്നീടാണ് മനസിലാകുന്നത് അവരൊക്കെ നമ്മളിൽ നിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പരിഗണനയും അംഗീകാരവും ഒക്കെയാണ്..നമ്മളതുകൊടുക്കുന്നുണ്ട് എന്നു തോന്നിയാൽ അവർ നമ്മളെ ബഹുമാനിച്ചുതുടങ്ങും..
ക്ളാസ്സിൽ ചെന്നാൽ ഞാനവനോട് പറയും നമുക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു പ്രവർത്തനം ചെയ്താലോ ..നീയെല്ലാവരെയും സഹായിക്കുമോ നിനക്കത് നന്നായി ചെയ്യാൻ കഴിയും...
പുസ്തകംപോലും കൊണ്ടുവരാൻ മടികാണിക്കുന്ന കുട്ടി പിറ്റേദിവസം ഹോംവർക്ക് ചെയ്തുവന്ന് ക്ളാസ്സിൽ വായിച്ചപ്പോൾ അതിലെഴുതിയ അവന്റെ ചില കാഴ്ചപ്പാടുകളോട് എനിക്കതിശയം തോന്നാതിരുന്നില്ല......
എത്രമാത്രം സഹകരണത്തോടെയാണ് എന്റെ ഓരോ ക്ളാസ്സിലും അവരിരുന്നത് എന്നോർക്കുമ്പോൾ അവരോട് തന്നെയാണ് ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നത്........ കുട്ടികൾ എത്രമനോഹരമായാണ് നമുക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത് എങ്ങനെയാണ് അവരെ സമീപിക്കേണ്ടത് എന്ന്..... നമ്മുടെയൊക്കെ യഥാർത്ഥ അധ്യാപകർ കുട്ടികൾ തന്നെയല്ലേ...........?
Megha
Comments
Post a Comment